متخصص ارتودنسی کیست؟

ارتودنتیست ها افرادی هستند که پس از گذراندن 5 سال دوره آموزشی دندانپزشکی، یک دوره تخصصی ارتودنسی 4-6 ساله یا دوره دکتری ارتودنسی را گذرانده و پایان نامه ای در زمینه ارتودنسی به پایان رسانده اند. آنها در کاربرد جراحی ارتوپدی عملکردی فک، دستگاه های غیر دهانی و درمان های سیم ثابت تخصص دارند..

درمان های ارتودنسی باید توسط متخصص ارتودنسی انجام شود.

«اورتو» به معنای راست و «دونتی» به معنای دندان است. به عبارت دیگر «ارتودنسی» به معنای «دندان صاف» است. ارتودنتیست ها با نظارت و راهنمایی ساختارهای دندانی (فک و صورت) افراد بالغ یا بالغ حرکت دندان ها را انجام می دهند. شاخه‌ای از دندان‌پزشکی است که با تغییر جهت دادن روابط دندان‌ها به یکدیگر و استخوان‌های صورت از طریق اعمال نیرو به اصلاح اختلالات در ساختارهای مرتبط می‌پردازد.

ارتودنسی:

  1. تشخیص، پیشگیری، توقف و درمان اختلالات لچینگ.
  2. طراحی، اجرا و نظارت بر دستگاه های عملکردی و اصلاحی.
  3. جهت دهی به دندان ها و بافت های حمایت کننده برای ایجاد روابط ایده آل برای هماهنگی فیزیولوژیکی و زیبایی شناختی بین ساختار صورت و جمجمه (ساختار استخوانی در ناحیه جمجمه).

چرا اختلال ارتودنسی رخ می دهد؟

  1. عوامل ژنتیکی: وجود ناهنجاری مشابه در خانواده در افراد مبتلا به اختلالات اسکلتی، از دست دادن دندان، تنگی فک بالا و مشکلات شلوغی مهم است.
  2. مشکلات مختلف در گوش، بینی و گلو: شرایطی مانند انحراف بینی، وجود پولیپ بینی و تنفس دهانی بر رشد استخوان های فک تأثیر منفی می گذارد.
  3. عادات بد: مکیدن شست، مکیدن گونه، استفاده طولانی مدت از سینه مصنوعی، مکیدن زبان و غیره. عاداتی که به موقع رها نمی شوند بر رشد فک تأثیر بدی می گذارند. به همین دلیل کودکانی که چنین عاداتی دارند باید به دقت دنبال شوند و هر چه زودتر این عادت قطع شود.
  4. از دست دادن زودرس دندان: در نتیجه کشیدن زودرس دندان‌های شیری به دلیل پوسیدگی و عدم وجود جای نگهدارنده، دندان‌های دائمی که از زیر بیرون می‌آیند، با لغزش دندان‌های شیری مجاور به محل دندان‌های شیری که زودتر از موعد کشیده شده‌اند، از بین می‌روند. به همین دلیل، شلوغی و مشکلات سواری ممکن است رخ دهد.

اختلالات رایج ارتودنسی

جلو باز: دندان های جلو روی یکدیگر را نمی پوشانند در حالی که دندان های عقب با یکدیگر تماس دارند و بین دندان های جلوی بالا و جلوی پایین فاصله وجود دارد.

کراس بایت: معمولا موقعیت مورد نظر این است که دندان های بالا جلوتر از دندان های پایین بیایند و دندان های پایین را تا حدی بپوشانند. وقتی برگشت پذیری این وضعیت زیر سوال می رود، قفل متقابل ذکر می شود.

شلوغی: فضای کافی ا) یا در ناحیه وجود ندارد تا دندان ها به درستی ردیف شوند.

فاصله ها (دیاستما): وجود شکاف بین دندان های مجاور است. به ویژه در بین دندانهای ثنایای مرکزی فوقانی شایع است. با این حال، وجود دیاستم در دندان های شیری طبیعی است.

اکتوپی: وضعیت غیر طبیعی دندان در جایی غیر از موقعیت طبیعی آن است.

دندان های نهفته: عموماً به دلیل نداشتن فضای کافی، دندان ها نمی توانند بیرون بیایند و در استخوان فک فرو رفته می مانند.

کمبود لب: ناتوانی لب ها در پوشاندن کافی دندان ها زمانی که فک پایین در موقعیت آزاد قرار دارد..

 

 

 

دیپ بایت: در یک بایت ایده آل، دندان های ثنایای فوقانی باید 3-2 میلی متر یا 1/3 طول ثنایای تحتانی را بپوشانند. اگر دندان های ثنایای فوقانی بیشتر از حد معمول، دندان های ثنایای پایینی را بپوشانند، به آن «دیپ بایت» می گویند.

رانش به جلو: فاصله بین دندان های ثنایای بالا و پایین بیشتر از حد طبیعی است که دندان های فک بالا و پایین به هم نزدیک شوند. (این محدوده را می توان با قرار دادن انگشت کوچک بین دندان های ثنایای پایین و بالایی آزمایش کرد.)

چرخش: عبارت است از قرار گرفتن دندان در حفره نسبت به موقعیت طبیعی خود.

تبدیل: رویش دندان ها در یکدیگر است، برخلاف طبیعی.

چرا درمان ارتودنسی ضروری است؟

متخصصین ارتودنسی برای بهبود ظاهر و لبخند خود به ارتودنتیست مراجعه می کنند. درمان ارتودنسی با ارائه مزایای زیبایی به بیماران اعتماد به نفس می دهد. اما، در واقع، بیشتر مشکلات ارتودنسی می تواند بر سلامت دهان و دندان تأثیر بگذارد. مثلا؛ تمیز کردن دندان های شلوغ دشوارتر است. در این صورت حساسیت به پوسیدگی و بیماری لثه افزایش می یابد. اختلالات اکلوژن می تواند باعث ساییدگی سریعتر دندان ها شود. مشکلات ارتودنسی می تواند باعث اختلالات مفصل فک، سردرد و درد صورت شود. اگر اپن بایت در ناحیه دندان های جلویی وجود داشته باشد یا دندان های جلویی از هم دور باشند، صداها به درستی شنیده نمی شود و اختلال گفتاری مشخص می شود.

درمان های ارتودنسی به 4 بخش تقسیم می شوند

  1. درمان های ارتودنسی پیشگیرانه،
  2. درمان های ارتودنسی با استفاده از بریج،
  3. درمان های اصلاحی ارتودنسی،
  4. درمان تقویتی.

به طور کلی، سن ایده آل برای درمان اختلالات دندانی حدود 12-10 سالگی است که جایگزینی دندان های شیری در آستانه پایان یافتن است و زمان جایگزینی دندان نیش است. با این حال، درمان زودهنگام برای مشکلات فک و ترک عادت های بد اهمیت زیادی دارد. بنابراین معاینه ارتودنسی در سنین حدود 7-6 سالگی لازم است که در آن محافظ های شکاف (که سطح جونده

دندان را از پوسیدگی محافظت می کند) اعمال می شود

آیا بزرگسالان می توانند تحت درمان ارتودنسی قرار گیرند؟

بله، بزرگسالان نیز به راحتی قابل درمان هستند. برخلاف تصور رایج، حرکت دندان ها در هر سنی با لثه های سالم امکان پذیر است. با این حال، ارزیابی انسداد در سنین پایین توسط متخصص ارتودنسی مهم است، زیرا ناهنجاری‌هایی که زود تشخیص داده می‌شوند گزینه‌های درمانی بیشتری دارند.

درمان ارتودنسی چقدر طول می کشد؟

درمان موثر به طور متوسط ​​1.5-2 سال طول می کشد. البته این دوره با توجه به نوع درمان، سن و پذیرش بیمار متفاوت است.

ارتودنسی؟

ارتودنسی با توجه به نوع مشکل و رشد فرد. به این منظور؛ در موارد انحراف اسکلتی از انواع دستگاه های متحرک و ثابت استفاده می شود که به صورت داخل دهانی و خارجی اعمال می شود.

 

 

برای برخی از حرکات جزئی دندان، می توان از وسایل متحرک نیز استفاده کرد. درمان های ثابت در مواردی اعمال می شود که مشکل اسکلتی ندارند و فقط دارای دندان های شلوغ هستند.

گزینه های درمانی ثابت

درمان های ارتودنسی ثابت در مواردی که انحراف اسکلتی وجود ندارد و یا اصلاح اسکلتی قابل انجام نیست اما درجات مختلف شلوغی در دندان ها وجود دارد. درمان های ارتودنسی ثابت، یعنی اصلاحات دندانی، پس از رویش تمام دندان های دائمی اعمال می شود.

در وسط براکت ها شیارهایی وجود دارد که به دندان ها متصل می شوند. سیم ها یا سیم هایی با قابلیت ارتجاعی زیاد که با پیچش انعطاف پذیرتر شده اند در این شیارها قرار می گیرند و به هم متصل می شوند. به لطف این سیم های متصل، دندان ها به سمت موقعیت هدف ایده آل حرکت می کنند. در تکل های ثابت نیز از فنرها و فریم های مختلف استفاده می شود.

بریس های زیبایی

آنها به دلیل ظهور دستگاه های ارتودنسی که آنها را قادر می سازد دندان های صاف داشته باشند، درمان نمی خواهند. بسیاری از این بیماران ترجیح می‌دهند که دندان‌های کج خود را برداشته یا روکش‌های چینی را در جایی که دندان‌ها بریده و کوچک می‌شوند، استفاده کنند. اما با درمان های ارتودنسی می توان با حفظ سلامت و ساختار دندان ها نتیجه طبیعی و زیبایی شناختی تری به دست آورد

به منظور رفع نگرانی های زیبایی شناختی بیماران بالغ، استفاده از بریس های سرامیکی همرنگ دندان به جای بریس های فلزی باعث افزایش علاقه به درمان ارتودنسی شد و گزینه قابل قبولی برای گروهی از بیماران بود. هزینه این نوع کمان کمی بالاتر است.

 

 

 

 

ملاحظات در طول دوره درمان ثابت

• در هفته اول استفاده از پاپیون ممکن است بریدگی های موقتی روی گونه ها و قسمت های داخلی لب و زبان ایجاد شود. این وضعیت در عرض 1-2 هفته که دوره عادت کردن به بریس ها است، بهبود می یابد. علاوه بر این، بافت های نرم را می توان با موم محافظ محافظت کرد.

• در طول درمان از مصرف غذاهای جامد (آلو، سیب، هویج، آجیل، چیپس و غیره) خودداری شود. از غذاهای چسبنده مانند آدامس و ژله نباید استفاده کرد. نوشیدنی های اسیدی (کولا، فانتا، نوشابه و غیره) را نباید نوشید. غذاهای بین ساندویچ و نان را نباید با لقمه خورد، بلکه با دست میل کرد. چنین غذاهایی ممکن است باعث شکستن بریس ها و رباط ها و پاره شدن سیم ها شوند و در نتیجه دوره درمان را طولانی تر کنند.

 

درمان با استفاده از دستگاه های متحرک

 

این گزینه درمانی معمولاً قبل از دندان های دائمی، در طول دندان های شیری یا دندان های مخلوط اعمال می شود. هدف از این درمان کنترل رشد و نمو، اطمینان از بیرون آمدن دندان ها در جایی که باید در انحنای فک باشد و ایجاد رابطه ابعادی بین فک ها است

 

دستگاه های کاربردی

دستگاه هایی هستند که برای هدایت رشد صحیح فک ها در موارد رشد ناکافی یا بیش از حد فک پایین و بالا در طول دوره رشد و نمو مورد استفاده قرار می گیرند.

 

 

 

 

دستگاه های اتصال

رشد فک پایین و بالا را می توان بر حسب نیاز با حمایت از نواحی بیرونی دهان با وسایلی مانند تکیه گاه چانه و هدگیر کم یا زیاد کرد.

دندان ها در درمان ارتودنسی چگونه حرکت می کنند؟

 

ارتودنسی یک درمان بیولوژیکی است و حرکات ارتودنسی یک رویداد فیزیولوژیکی است. هنگامی که فشار ملایمی با دستگاه های ارتودنسی ثابت یا متحرک به دندان وارد می شود، دندان به سمت استخوان آلوئولی اطراف ریشه خود رانده می شود. این نیروی ملایم و مداوم باعث می شود استخوان به آرامی در سمتی که فشار از آن وارد می شود ذوب شود. بنابراین، یک حفره استخوانی جدید تشکیل می شود که دندان قوی می تواند د

ر آن استراحت کند

فضای سمت دیگر دندان هر بار شروع به پر شدن با استخوان جدید می کند و این باعث می شود دندان در موقعیت جدید خود باقی بماند. فرآیند حل شدن استخوان در یک طرف و ایجاد استخوان جدید در طرف دیگر را “تجدیدسازی” می گویند.

 

چه کسانی نمی توانند درمان ارتودنسی انجام دهند؟

در برخی شرایط پزشکی، استفاده از وسایل ارتودنسی مناسب نیست. عناصر خونی در بیماری های خونی مانند لوسمی یا هموفیلی طبیعی نیستند. در این کودکان باید قبل از شروع درمان های خاصی اعمال شود. ارتودنسی برای بیماران مبتلا به زخم آفتی مکرر نیز می تواند مضر باشد. درمان ارتودنسی محدود به افرادی است که از ناتوانی ذهنی رنج می برند.

 

درمان ارتودنسی

اگر فضای کافی برای قرارگیری دندان‌ها در موقعیت‌های صحیح خود وجود نداشته باشد، متخصص ارتودنسی از کشیدن دندان یا روش‌های دیگر برای به دست آوردن فضا استفاده می‌کند. یعنی درمان های ارتودنسی را می توان با کشیدن یا بدون کشیدن انجام داد. ارتودنتیست تصمیم می گیرد که کدام روش را انتخاب کند. زیبایی چهره از جمله مهم ترین عواملی است که در این تصمیم مورد توجه قرار می گیرد. درمان‌های عصاره‌گیری به لب‌ها اجازه می‌دهند تا با مقادیر مختلف کوچک شوند و درمان‌های غیر استخراجی باید ایجاد شوند.

تقویت

ارتودنسی، دندان ها تمایل دارند از محل جدید خود به موقعیت های قبلی خود برگردند. برای جلوگیری از این امر، دندان ها باید در موقعیت صحیح خود باقی بمانند تا زمانی که هم ترازی مجدد استخوان و بافت های اطراف آن کامل شود. برای این منظور از تقویت کننده های متحرک یا ثابت استفاده می شود. سفت کننده های متحرک باید طبق توصیه پزشک در روز و شب استفاده شوند. این دوره از 3 ماه شروع می شود و می تواند تا 2 سال یا بیشتر ادامه یابد

دستگاه های تقویت کننده ثابت (ریتینر زبانی): نگهدارنده های زبانی معمولاً به شکل یک سیم نازک هستند و به سطح داخلی دندان (در سمتی که رو به زبان است) متصل می شوند. مدت زمان اقامت توسط متخصص ارتودنسی بر اساس شرایط اولیه شما تعیین می شود.

 

جراحی ارتوگناتیک

عمل هایی که برای رفع عیوب صورت و ساختار فک فرد و بازگرداندن عملکرد طبیعی دندان ها همراه با فک انجام می شود «جراحی ارتوگناتیک» نامیده می شود. به زبان ساده به معنای اصلاح چانه است. زمانی که اختلالات رشدی فک پایین و بالا نمی توانند به اندازه کافی با درمان ارتودنسی درمان شوند، ممکن است نیاز به جراحی ارتودنسی باشد. ممکن است اختلالات رشدی در فک پایین و بالا به طور جداگانه یا با هم وجود داشته باشد. بسته به مشکل ممکن است بتوان فک ها را به جلو یا عقب برد، قد آن ها را کم یا زیاد کرد و یا با جراحی به چپ و راست حرکت داد.

مراقبت از دهان و دندان در طول درمان ارتودنسی

• پس از هر وعده غذایی یا میان وعده باید دندان های خود را مسواک بزنید.

• حداقل یک بار در روز بین دندان ها و بین بریس ها باید تمیز شود

• شب قبل از خواب، بعد از مسواک زدن از دهانشویه حاوی فلوراید استفاده کنید.

• استفاده از دهانشویه مفید است. شما باید برای معاینات منظم به دندانپزشک مراجعه کنید

• در قرار ملاقات با متخصص ارتودنسی باید دقت شود

  • کلیه لوازم متحرک کاربردی باید بدون وقفه مطابق با توصیه های متخصص ارتودنسی نصب شوند..

این روش ها به جلوگیری از ایجاد حفره ها، کاهش آسیب به دستگاه ها و بریس ها و افزایش اثربخشی درمان ارتودنسی کمک می کند.

مزاحمت ها و خطرات کار چیست؟

 

  • احساس دندان درد هنگام شروع درمان ارتودنسی طبیعی است. درد در عرض 3-4 روز کاهش می یابد. حدود یک هفته طول می کشد تا به دستگاه های متصل عادت کنید.
  • در طول درمان ارتودنسی ممکن است دندان ها کمی نوسان داشته باشند. این یک وضعیت طبیعی است و دلیل آن حرکت دندان ها است.
  • بیمارانی که در طول درمان به خوبی از دهان خود مراقبت نمی کنند، ممکن است دچار لکه های دائمی و پوسیدگی روی دندان های خود شوند. بیماری لثه نیز ممکن است در این بیماران رخ دهد.
  • در طول درمان به ندرت می توان تحلیل ریشه دندان ها را مشاهده کرد
  • درمان ارتودنسی ممکن است باعث ایجاد ناراحتی در مفصل فک شود.
  • رشدی که در طول یا بعد از درمان رخ می دهد، ممکن است به طور مثبت در نتیجه درمان نقش داشته باشد و همچنین باعث ایجاد اثرات ناخواسته و طولانی شدن درمان شود.
  • ارتودنسی بی سیم (درمان پلاک های شفاف و براکت های شفاف)
  • توسعه یافته در سال های اخیر، نامشخص، مشهود به لطف فناوری های ارتودنسی و ارتودنسی، دندان های کج را می توان بدون بریس هایی به نام بریس اصلاح کرد.
  • یک سری پلاک های شفاف طراحی و تهیه شده در محیط کامپیوتری هر یک تا دو هفته یکبار با از بین بردن شلوغی دندان ها بدون استفاده از بریس قابل تعویض بوده و دندان ها را تا موقعیت مورد نظر بالا آورده است. از آنجایی که این پلاک ها شفاف هستند، چندان قابل توجه نیستند، در هنگام غذا برداشته می شوند و به راحتی قابل استفاده هستند، آسیبی نمی بینند. ارتودنتیست تصمیم خواهد گرفت که آیا این سیستم که در سال های اخیر مورد استفاده قرار گرفته است یا خیر می توان آن را در برخی موارد، مناسب برای شما اعمال کرد

دندان های زبانی (پردازش سیم داخلی)

لینگوال سیستمی است که در آن براکت‌ها (براکت‌ها) به جای سطوح قدامی، به کناره زبان به سطوح خلفی دندان‌ها چسبانده می‌شوند. بنابراین، از بیرون قابل توجه نیست، زیبایی شناسی است. در این تکنیک براکت ها را نمی توان مستقیماً مانند روش کلاسیک نصب کرد، زیرا سطوح دندان های کنار زبان به طور کامل قابل رویت نبوده و در مقایسه با سطح جلویی سطح متنوع تری را نشان می دهند که منجر به عدم نصب براکت ها می شود. چسبیدن در موقعیت صحیح به همین دلیل در تکنیک زبان شناسی براکت ها را با کار آزمایشگاهی بر روی اندازه گیری گرفته شده از بیمار قرار می دهند و به وسیله قاشق حامل به بیمار منتقل می کنند و به دندان ها می چسبانند.

در سال‌های اخیر سطوح خلفی دندان‌ها با استفاده از روش‌های اسکن لیزری، مخصوصاً متناسب با سطح دندان و حرکت‌های سفارشی، مطلوب و صحیح، اسکن شده است. براکت ها قابل تولید است.

ارتودنسی لینگوال نسبت به درمان سنتی ارتودنسی نیاز به دقت و توجه بیشتری دارد. این روش که دارای محدودیت هایی است، دارای مزایا و معایبی است.

 

مشکلات مفصل فک، شلوغی دندان ها، شکاف های ناشی از از دست دادن دندان ها، جویدن یک طرفه، اختلالات همراستایی دندان ها، اختلال در روابط فک، فشردن یا ساییدن دندان ها، استرس، ضربه مستقیم به فک ها یا ناحیه مفصلی (در نتیجه تصادف یا ضربه)، نقایص رشد بیش از حد مفاصل (هیپوپلازی و غیره)

اختلالات دژنراتیو مفصل (استئوآرتریت، آرتریت)، بیماری های خود ایمنی (آرتریت روماتوئید، لوپوس)، ممکن است به دلیل یا تشدید مشکلات مفصل موجود باشد. در مواردی که رابطه بین دندان ها و فک ها ضعیف است، باید اختلالات بسته شدن و هم ترازی دندان ها، یعنی درمان های ارتودنسی یا پروتز را اصلاح کرد. علاوه بر این، متخصص ارتودنسی می تواند در صورت لزوم درمان های مفصلی را با جراح فک و صورت توصیه کند.

با استفاده از فناوری‌های جدید، تشخیص مشکلات مفصلی در زمان کوتاه‌تر، شروع زودتر درمان و ارائه درمان‌های دقیق‌تر امکان‌پذیر شده است. نکته مهم این است که مانند هر بیماری دیگری، بیمار باید سریعاً با متخصص مشورت کند و قبل از بدتر شدن مشکل، درمان را شروع کند، نه اینکه برای مدت طولانی منتظر بماند زیرا برطرف می شود..

admin

× تماس با واتساپ